خشت های بهشت
پنجم اسفند ماه 1364 وقتی اتوبوس گردان بلال با 34 مسافر به آسمان پرواز کرد ، با شنیدن خبرش ، همه گفتند کمر گردان بلال شکست و دیگر این گردان ، بلال نخواهد شد . یک جورهایی هم حق با آنها بود ! چون تعدادی از نیروهای کادر گردان و از بهترین های بلال مسافران آن اتوبوس بودند . اما طولی نکشید زمانی که شیپور اعزام نیرو در فروردین ماه 1365 نواخته شد ، گردان بلال با شکوه و استوار ، با قدرت و پر صلابت تشکیل شد و رزمندگانش نگذاشتند تا پرچم یاران شهیدشان بر زمین بماند و این راه تا پایان جنگ ادامه یافت .
سال ها طی شد و غبار گذشت زمان برخاطرات تلخ و شیرین دوران دفاع مقدس مان سایه افکند و یادمان رفت در اسفند 64 بر ما و گردان مان چه گذشت ، اما باز این یاران شهیدمان بودند که یاد آورمان شدند که ، باید کاری کرد . باید یادی و یادمانی ساخت تا نسل های آینده از ما نپرسند چرا برای حفظ یادگارهای جنگ کاری نکردید ؟!
و دستی از آستین دل سوختگان و یادگاران دوران دفاع مقدس بیرون آمد و همت کردند تا به پاس ماندگاری 34 شهید اتوبوس آسمانی گردان بلال در محل معراج آنان یادمانی بنا کنند .
سبقت گیرندگان در کارهای خیر دست بکار شدند و حاج شیخ ملابلاسم قیّم اولین گام را برداشت و زمین محل یادمان را به شهیدان گردان بلال هدیه کرد . برخی وعده وعید های مسئولین عملی شد و برخی نه ! دست اندرکاران ساخت یادمان ، یادشان آمد که این به معراج رفتندگان ، یاران و همسنگرانی داشته اند که همچنان دوستان شهید خود را فراموش نکرده اند . لذا دست یاری خود را این بار به سوی پیشکسوتان جهاد و شهادت دراز کردند تا با کمک های اندک ، اما با برکت این یادگاران جنگ بسازند آن یادمان را .
با اعلام درخواست کمک های مالی ، این دوستان یادشان آمد که حالا وقت جهاد مالی است و
خریدند خشت هایی از یادمان را به نیت دوستان شهید خود .
و خریدند خشت هایی از طلا در بهشت .
و خریدند خشت هایی از جنس عشق ...
جهادگران روزهای شور و عشق و دلدادگی دیروز ، جهاد مالی امروزتان مقبول درگاه الهی .
همچنان منتظر تان هستیم ...
این وبلاگ برای ذکر نام و یاد همرزمان شهیدی است که در ستاد شهید حسین ناجی پرورش یافته و چونان خورشیدی برتارک تاریخ ماندگار شدند و ما رهسپار همین راهیم ....